Blog, kijkje achter de schermen.

Ursula, eigenaresse van het centrum en moeder van 4 kinderen. In deze blog geeft zij je elke maand een kijkje achter de schermen van het centrum, als moeder en haar visie op de wereld.

Piekeren:

Als thema van het life style magazine moet ik er een keer “piekeren goed of slecht” aan toevoegen. Ik kom dit probleem in het dagelijkse leven constant tegen bij bijna elke cliënt. Ik moet zeggen, ik ben er zelf ook niet vies van. Soms gaan mijn hersenen alle kanten op. Ik probeer ze dan de andere kant op te sturen en aan goede dingen te piekeren. Als kind zijnde deed ik al aan doem denken en piekeren. Totdat ik in een zware depressie kwam te zitten, die een aantal jaren duurden. Op een dag besloot ik dat het maar eens over moest zijn. Ik ging bewust aan de slag met positief denken en nu ik het artikel schrijf, merk ik dat het toch een heel proces is geweest. Mijn hoofd is nog steeds niet leeg, maar gevuld met allerlei positieve informatie, ingevingen, oplossingen en inzichten. Ik heb letterlijk mijn hoofd anders leren denken en is er bijna geen plaats voor slecht piekeren. (bijna dan..)

Toch laat het mij niet los, waarom we zoveel piekeren tegenwoordig. Ik zoek dan graag naar antwoorden en filosofeer met anderen hierover, om inzichten te krijgen van het hoe en waarom. De generaties voor ons zullen ook vast wel gepiekerd hebben, maar het lijkt bijna nu een maatschappij te zijn waar de geluksheids coaches uit de grond komen als paddenstoelen, de challenges ” hoe word je gelukkig” en e-boeken op internet overstromen . Zijn wij dan nu zo ongelukkig? Wij zijn een generatie die zoveel meer heeft dan onze voorouders. Zoveel meer overvloed, vakanties, mogelijkheden, spullen. Zijn wij hierdoor misschien juist ongelukkiger? Vroeger was men bezig met werken om te kunnen eten. Nu werken we ook voor spullen, luxe en andere zaken. Zijn wij zoveel meer gaan piekeren doordat we juist alles hebben, of misschien omdat een ander juist alles heeft? Of zijn we gewoon gaan aan het zeuren in plaats van de schouders eronder te zetten? Soms denk ik doordat we zoveel tips en mogelijkheden krijgen aangereikt over hoe zijn we gelukkig, dat we juist gaan denken dat we niet tevreden zijn, dat we meer moeten hebben om gelukkig te zijn. Waarom kan het niet zijn zoals het is. Gewoon zoals het is?

Ik zie het zelfs bij mijn kinderen. Zo vroeg worden er al zoveel keuzes gegeven, dat ze constant weer alles afwegen en hopen maar de goede keuze te maken. Als moeder zijnde probeer ik het altijd wat luchtiger te maken en voors en tegens te laten zien. Maar nu zie ik ook dat het bij jongens en meisjes (en ook mannen en vrouwen) een duidelijk verschil is. Vrouwen zien vanuit een groothoeklens de wereld, mannen vanuit een focus lens. Mijn drie jongens zijn dus heel duidelijk met piekeren. Het is maar 1 onderwerp waarover gepiekerd wordt en na realistisch nadenken ook weer gauw weg geworpen. Mijn dochter echter denkt aan 100 dingen tegelijk. Vraag je aan een man “waar denk je aan?” krijg je vaak het antwoord “niets”. Stel je die vraag aan vrouwen, krijg je een waslijst.
Oneerlijk verdeeld denk ik dan weer.

Iedereen maakt duidelijk zijn geluk anders, is tevreden met andere dingen, streeft naar andere dingen en denkt daar ook anders over. Een filosofie wat mij niet loslaat en zo graag wil weten waar het kip of het ei begint van het piekeren, dat ik er (juist je raadt het al!!) over ga piekeren…..

Warme groet,

Ursula

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *